Google
 
Web haciendo-camino.blogspot.com

El poder del ahora's Fan Box

Mostrando entradas con la etiqueta risa. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta risa. Mostrar todas las entradas

Bailar... porque sí

Situación: Metro de Londres
Dia: Un día normal cualquiera
Objetivo:...hacer bailar.
Ocurrió en la estación Liverpool del Metro de Londres el 15 de enero 2009, todos fueron a trabajar después con una energía maravillosa.

70 bailarines mezclados con los pasajeros acaban integrandolos en su baile.

Una prueba más de cómo nos influye lo que sucede a nuestro alrededor, de igual manera podemos influir positivamente en el ánimo de la gente a nuestro alrededor.

El show fue planificado y ensayado durante 8 semanas sin que el público lo supiera.

Su Don

Marc, un buen amigo, ha comenzado con su vocación literaria. Su primer relato... ¿quizás su don? poner su imaginación al servicio de la humanidad,  su humor diferente, su capacidad para ver el mundo desde otra perspectiva. Si conocierais a Marc como lo conozco yo sabríais lo mal que lo ha pasado y como está rehaciendo su vida tomando un camino bien diferente (y creanme que no tiene nada que ver con lo que a "cualquier" persona le pasa, aunque muchas pasan por ello).

No quería dejar la oportunidad de hacerme eco de su primer intento de hacer volar por el ciberespacio su primer relato. Aquí plasmo un trozito de su relato porque es en catalán y se que muchos de vosotros no hablais ese idioma, aunque si os atreveis, intentad entenderlo, es fácil:

- Sigfrid Murris, Patton Maxwell, Michel Strukkins, Samuel Bradfort. Tots morts. Tots. Tan sols quedem nosaltres, soldat Stuff. L'escamot "Passa tu primer per si de cas" està mancat i ja no és operatiu.
- És cert coronel Soper. Seria bo habilitar l'equip de transmissió per comunicar la nostra posició i ser recuperats, no creu coronel?.
- Recordi que l'operador Strukkins és mort, Stuff.
- Sí, coronel Soper, és mort, ho sé. No puc evitar pensar que en Maxwell s’ensumava quelcom al llegir el rètol "llanera minada"; no sabia perquè però intuïa que la llanera estava minada, quin olfacte.
- Bé soldat Stuff, mirem que podem fer amb l’equip de transmissió nosaltres mateixos. Aquí hi ha el llibre de instruccions, veiem que hi diu: Gràcies per comprar el sistema de comunicació xr-400. Mantingueu el sistema lluny de l’abast dels nens. Conserveu-lo en un ambient sec i fresc... – Stuff, sap com es connecta aquest trast?.
- Suposo que amb aquest botó que diu “on”.
- Doncs no es posa en marxa aquesta andròmina, Stuff...
- Potser la bateria es baixa, coronel Soper. Haurem de carregar-la...
- Carregar-la?? I on vol carregar-la?? Estem a la selva vietnamita i els arbres no tenen endolls, soldat. Faci una cosa, sorti un moment del relat i vagi al "vestuari"... quan hagi carregat la bateria, torna, val?.
- El que vostè mani coronel.

Si os gusta y quereis leer el relato completo, podeis hacerlo entrando aquí.

El valor de una sonrisa

Una sonrisa no tiene valor social, no se puede comprar, no se puede robar. Una sonrisa solo se puede regalar.

Una sonrisa es luz para los desilusionados y aliento para los cansados. Anima a los deprimidos.

Una sonrisa enriquece a aquellos que la reciben y desde luego a aquellos que la dan.

Estaba buscando cosas que me hicieran sonreír, lo necesitaba, tenía la necesidad de sentir las endorfinas recorrer mi cuerpo.

Empecé a buscar en Google pero no encontré nada inmediatamente... mientras tanto mi correo se llenaba con dos mensajes, aquí tenéis el contenido de ambos ¿casualidad? o ¿atracción?
Espero que estas preguntas... o su respuesta en vuestra mente os hagan sonreír

¿Por qué?
..1- ¿Por qué el pan lactal es cuadrado, si el salami, la mortadela y demás son redondos? ¿Quién tiene la culpa de esto, los panaderos?
..2- ¿Por qué cuando te duele una herida, siempre llega alguien que te pregunta '¿te duele? eso significa que se está curando...' ¡¡fenomenal!!, en tres días vas a estar como nuevo'...

..3- ¿Por qué en las películas de miedo siempre aparece una puerta cerrada de la que sale mucha luz por las rendijas? ¿Qué hacen los espíritus ahí detrás ¿¿¿fotocopias?? ?

..4- ¿Por qué en las iglesias ponen pararrayos? ¿No las protege Dios? ¡Qué poca confianza! ¿¿no??

..5- ¿Por qué cuando llegamos a lo alto de una montaña nos ponemos las manos en las caderas?

..6- ¿Por qué abrimos la boca cada vez que miramos al techo?

..7- ¿Por qué se nos da por ir a la nevera cada quince minutos si siempre hay lo mismo?

...8- ¿Por qué si nunca usamos la guía telefónica cuando las vemos apiladas en la puerta del edificio nos ponemos contentísimos y pensamos en agarrarlas todas?
...9- ¿Por qué cuando nos sonamos los mocos abrimos el pañuelo y miramos lo que hay? ¿Qué esperamos encontrar? ¿¿¿Dulce de leche???
...10- ¿Por qué cuando nos cuelgan el teléfono nos quedamos mirándolo como si el teléfono tuviera la culpa?

...11- ¿Por qué cuando nos llaman al celular sentimos la necesidad irrefrenable de ponernos a caminar de un lado a otro?

...12- ¿Por qué cuando tiramos una carta en el buzón no podemos evitar mirar por la ranura para investigar qué hay dentro? ¿Qué esperamos encontrar? ¿Un cartero enano?
...13- ¿Por qué abrimos los ojos cuando estamos a oscuras? ¿Qué creemos, que tenemos superpoderes?
...14- ¿Por qué nos da tanta vergüenza quedarnos en medias cuando vamos a una zapatería? ¿Por qué en cuanto nos traen el calzado nos lo ponemos a toda velocidad?

...15- ¿Por qué hay tanta gente que cuando come un helado de cucurucho, a la mitad, muerde el piquito de abajo? ¿No sabe que por ahí se le va a chorrear???! !!

...16- ¿Por qué cuando un aparato eléctrico no funciona no se nos ocurre otra cosa que apretar con más fuerza el botón de encendido?

...17- ¿Por qué cuando alguien se va a poner gotitas en los ojos abre la boca de esa manera tan extraña? ¡Es colirio, no tequila!
...18- ¿Por qué cuando agarramos una caja de medicamentos, por muchas vueltas que le demos, siempre la abrimos por el lado que no es y aparece el prospecto, ahí, doblado?
...19- ¿Por qué cuando nos enojamos nos cruzamos de brazos? ¿Qué ganamos con ello?

...20- ¿Y por qué cuando tenemos miedo nos metemos debajo de las sábanas? ¿Creemos que un cuchillo no las atraviesa?

...21 - ¿Por qué miraste al techo al leer la pregunta 6?

Y aquí el contenido del segundo mensaje.

Ah! una curiosidad ¿por qué nos hacen reír las caídas y los golpes tanto ajenos como los propios? ¿sentido del ridículo?. Aquí tienes unas cuantas escenas que quizás te harán sonreír... aunque sea a costa del dolor ajeno.






Patrocina esta página